Ցանկապատի հաշվարկը

Օտարացում սեփական բակում

Ամեն ինչ սկսվեց մի երեքշաբթի առավոտյան, երբ ես արթնացա շինարարական աղմուկից։ Պատուհանից դուրս նայելով՝ տեսա, որ իմ վաղեմի հարևանը՝ պարոն Գրիգորյանը, իր աշխատողների հետ միասին նոր ցանկապատ էր կառուցում։ Բայց դա նորմալ ցանկապատ չէր։ Այն մոտ երկու մետր առաջ էր եկել՝ կտրելով իմ այգու այն հատվածը, որտեղ ես տարիներ շարունակ խնամքով աճեցրել էի ծիրանենիներ։ Երբ դուրս եկա և հարցրի, թե ինչ է կատարվում, նա նույնիսկ չնայեց աչքերիս։ «Չափագրումը սխալ էր, սա իմ տարածքն է»,- ասաց նա՝ շարունակելով մեխել տախտակները։ Դա բացահայտ գողություն էր, բայց նա վստահ էր իր անպատժելիության վրա։

Լռության գինը

Հաջորդ շաբաթները դարձան իմ կյանքի ամենադժվար փորձությունը։ Ես հավաքեցի բոլոր փաստաթղթերը՝ հողի պլանները, սեփականության վկայականը, հին լուսանկարները, որտեղ հստակ երևում էր սահմանը։ Բայց երբ դիմեցի տեղական ինքնակառավարման մարմիններին, պարզվեց, որ Գրիգորյանը արդեն «պայմանավորվել» է բոլորի հետ։ Ինձ նայում էին որպես անհանգիստ մի մարդու, ով փորձում է խախտել հարևանային խաղաղությունը։ Ինձ առաջարկեցին «հաշտվել» և չփչացնել հարաբերությունները, քանի որ «նա լավ մարդ է, պարզապես մի քիչ սխալվել է»։ Իմ սեփական տանը ես ինձ օտար էի զգում՝ շրջապատված անտարբերությամբ։

Ճշմարտությունը միշտ ունի իր ժամանակը, նույնիսկ եթե այն թաղված է հարևանի կեղծիքի տակ։

Սեղանի շրջադարձը

Ես չաղմկեցի։ Ես չգոռացի։ Ես պարզապես սպասեցի։ Մինչ նրանք տոնում էին իրենց «հաղթանակը» և նոր ցանկապատի հետևում նոր ավտոտնակ կառուցում, ես գտա հին արխիվային փաստաթղթեր, որոնք վերաբերում էին ոչ թե միայն իմ հողին, այլ ամբողջ թաղամասի սահմաններին։ Պարզվեց, որ Գրիգորյանի ամբողջ տունը կառուցված է եղել մի հատվածում, որը վտանգավոր էր սողանքների համար, և իմ հողի մի մասը գրավելով՝ նա ակամայից խախտել էր ինժեներական անվտանգության նորմերը։ Մի քանի ամիս անց, երբ պետական հանձնաժողովը եկավ ստուգման, ամեն ինչ բացահայտվեց։

Վերջաբան

Հիմա Գրիգորյանի տունը քանդման եզրին է, իսկ ինքը հաճախ է գալիս իմ դռան մոտ՝ խնդրելով, որ «մի բան անեմ»։ Նա ինձանից խնդրում է գրավոր համաձայնություն, որով ես կհաստատեմ իր ապօրինի շինությունը։ Ես նրան նայում եմ այնպես, ինչպես նա էր նայում ինձ այն օրը՝ երբ կտրում էր իմ ծառերը։ Իմ պատասխանը միշտ նույնն է՝ ես ոչինչ չեմ անի։ Ի վերջո, արդարությունը ոչ թե աղմուկի, այլ համբերության արդյունք է։