Արդյունավետ երազկոտության արվեստը. ինչու է անգործությունը աշխատանքի մի մասը

Մտքերի թափառումը որպես ստեղծագործական գործիք

Մենք ապրում ենք մի աշխարհում, որտեղ արդյունավետությունը չափվում է հասցված նամակներով և կատարված առաջադրանքներով: Երբ մեր հայացքը հեռանում է էկրանից և սկսում է թափառել պատուհանի ապակու վրայով, մենք ինքներս մեզ մեղադրում ենք ծուլության մեջ: Սակայն իրականում, այսպես կոչված «անգործությունը» մեր ուղեղի համար աշխատանքի ամենակարևոր փուլերից մեկն է:

Երբ մենք դադարում ենք կենտրոնանալ կոնկրետ խնդրի վրա, ուղեղի «default mode network»-ը կամ հանգստի ռեժիմի ցանցը ակտիվանում է: Այն միացնում է տարբեր գաղափարներ, որոնք նախկինում կապ չունեին իրար հետ: Սա այն պահն է, երբ ստեղծագործական մտածողությունը դուրս է գալիս իր թաքստոցից:

Ինչու են լավագույն գաղափարները գալիս լոգանքի ժամանակ

Կա մի հայտնի դիտարկում, որ մարդիկ հաճախ լուծումներ են գտնում այն ժամանակ, երբ զբաղված են ռուտինային գործերով՝ լոգանք ընդունելով, զբոսնելով կամ սպասք լվանալով: Դա պատահականություն չէ: Ռուտինային գործերը թույլ են տալիս մեր գիտակցությանը անջատվել, իսկ ենթագիտակցությանը՝ ազատ գործել:

Երևակայությունը ավելի կարևոր է, քան գիտելիքը: Գիտելիքը սահմանափակ է, իսկ երևակայությունը ընդգրկում է ողջ աշխարհը: — Ալբերտ Այնշտայն

Սա նշանակում է, որ պետք է դադարել վախենալ «դատարկ» պահերից: Փոխարենը՝ պետք է դրանք դիտարկել որպես ռեսուրս, այլ ոչ թե ժամանակի կորուստ: Աշխատանքային գրաֆիկում հատուկ «մտորումների ժամանակ» նախատեսելը կարող է ավելի արդյունավետ լինել, քան անընդհատ աշխատելը:

Ինչպես կիրառել գիտակցված երազկոտությունը

Կարևոր է տարբերել աննպատակային անհանգստությունը գիտակցված երազկոտությունից: Վերջինս պահանջում է կառուցվածք:

• Պլանավորեք օրվա մեջ 15-20 րոպեանոց «մտքերի զբոսանք»:
• Հեռացրեք բոլոր էլեկտրոնային սարքերը՝ թույլ տալով ձեր ուղեղին կենտրոնանալ ներքին աշխարհի վրա:
• Մի փորձեք լուծել կոնկրետ խնդիր, պարզապես թույլ տվեք մտքերին հոսել:
• Պահեք նոթատետր ձեր կողքին՝ գաղափարները գրի առնելու համար:

Անգործությունը որպես նոր արժեք

Մենք պետք է փոխենք մեր վերաբերմունքը հանգստի նկատմամբ: Այն չպետք է լինի պարգև ծանր աշխատանքի համար, այլ աշխատանքի անբաժանելի մաս: Եթե մենք շարունակենք ուղեղը ծանրաբեռնել մշտական ինֆորմացիայով, մենք կկորցնենք նորարարության ունակությունը:

Մտքերի թափառումը թույլ է տալիս մեզ տեսնել ավելի մեծ պատկերը: Երբ մենք կանգ ենք առնում, աշխարհը չի կանգնում, բայց մեր ուղեղը սկսում է ավելի լավ հասկանալ, թե ինչպես շարժվել առաջ: Հաջորդ անգամ, երբ զգաք, որ ձեր մտքերը թափառում են, մի ստիպեք ձեզ կենտրոնանալ: Հնարավոր է՝ հենց այդ պահին է ծնվում ձեր հաջորդ մեծ գաղափարը: