Ընկերության պահպանման ասինխրոն արձանագրություն. ինչպես պահպանել կապը՝ առանց հուզական հյուծման

Ժամանակակից ընկերության պարադոքսը

Մեր գերհագեցած աշխարհում մտերիմ ընկերական կապեր պահպանելը հաճախ ստիպողական պարտականություն է թվում։ Մենք կապը նույնացնում ենք մշտական հասանելիության հետ՝ րոպեների ընթացքում պատասխանելով հաղորդագրություններին, պահպանելով թվային «շղթաներ» և մեղքի զգացում ունենալով, եթե մի քանի օր լռում ենք։ «Իրական ժամանակի» այս ճնշումը սոցիալական հյուծման ամենակարճ ճանապարհն է։ Ընկերության պահպանման ասինխրոն արձանագրությունը կառուցվածքային մոտեցում է, որը թույլ է տալիս ռեակտիվ և հոգնեցուցիչ շփումից անցնել նպատակային, բարձրորակ փոխգործակցության՝ հարգելով և՛ ձեր, և՛ ձեր ընկերների ժամանակն ու ռեսուրսները։

Նպատակը ոչ թե միաժամանակ շատ գործեր անելու կարողությունը կատարելագործելն է, այլ մի ռիթմ ստեղծելը, որտեղ դուք կարող եք ներկա լինել ընկերների համար՝ առանց ձեր հոգեկան էներգիան սպառելու։ Կապը անմիջականությունից անջատելով՝ դուք հնարավորություն եք տալիս ավելի խորը և մտածված շփումների, որոնք ժամանակի ընթացքում իսկապես ամրապնդում են կապը։

Փուլ 1. Խմբավորման և դադարի ռազմավարությունը

Դադարեք պատասխանել յուրաքանչյուր ծանուցման հենց այն պահին, երբ այն հնչում է։ Փոխարենը՝ շաբաթական հատկացրեք երկու «շփման պատուհան»՝ յուրաքանչյուրը 30-ից 45 րոպե տևողությամբ։ Այդ ընթացքում դուք լիովին կենտրոնացած եք։ Դուք չեք ստուգում աշխատանքային նամակները կամ սոցիալական ցանցերը, այլ մտածված պատասխաններ եք գրում այն մարդկանց, ովքեր ձեզ համար ամենակարևորն են։

• Օգտագործեք նշումների պարզ հավելված՝ շաբաթվա ընթացքում «շփման թեմաներ» գրի առնելու համար։ Ձեր ընկերը երեքշաբթի օրը պատմե՞լ է սթրեսային շնորհանդեսի մասին։ Գրի առեք դա։ Երբ հինգշաբթի օրվա ձեր «պատուհանը» բացվի, հարցրեք նրան՝ ինչպե՞ս անցավ այն։
• Սահմանեք հստակ սահմաններ. եթե ընկերն ակնկալում է ակնթարթային պատասխաններ, բացատրեք ձեր մեթոդը. «Ես անցնում եմ շփման ավելի գիտակցված եղանակի, որպեսզի կարողանամ ավելի մանրամասն պատասխանել, երբ շտապելու կարիք չլինի»։
• Օգտագործեք «երկու պատասխանի կանոնը»։ Եթե զրույցը մեկ ժամվա ընթացքում պահանջում է երկուսից ավելի փոխանակում, առաջարկեք կարճ ձայնային հաղորդագրություն կամ պայմանավորվեք զանգի մասին։

Փուլ 2. Հաճախականությունից վեր՝ խորության չափանիշը

Մենք հաճախ ենք ընկնում «թեթև» հաղորդակցության թակարդը՝ ուղարկելով մեմեր, ծիծաղող էմոջիներ կամ մեկ բառից բաղկացած հարցումներ, որոնք զբաղեցնում են մեր ուշադրությունը, բայց քիչ հուզական լիցք են տալիս։ Տարիներ շարունակվող ընկերություն պահպանելու համար անհրաժեշտ է երբեմն հաճախականությունը փոխարինել խորությամբ։ Ձգտեք ամսական մեկ բարձրարժեք փոխգործակցության յուրաքանչյուր մտերիմ ընկերոջ հետ։

Ամենաիմաստալից զրույցները չեն լինում օրվա բուռն ընթացքում, այլ երբ երկու կողմն էլ ունենում են ժամանակ՝ մտորելու և իրենց մտքերը ձևակերպելու համար։

Փորձեք յուրաքանչյուր երկու շաբաթը մեկ ուղարկել «կամրջող հաղորդագրություն»։ Սա հաղորդագրություն է, որն ուղղակիորեն կապվում է նախորդ զրույցի հետ։ «Ի՞նչ կա-չկա»-ի փոխարեն գրեք. «Մտածում էի այն մասին, ինչ ասացիր անցյալ ամիս կարիերայիդ փոփոխության վերաբերյալ։ Այդ մասին նոր մտքեր ունե՞ս»։ Սա ապացուցում է, որ դուք լսում եք, ինչը ցանկացած երկարատև կապի հիմքն է։

Փուլ 3. Փոխգործակցություն՝ առանց ավելորդ ծանրաբեռնվածության

Երբեմն մենք ուզում ենք կիսվել մեր կյանքով՝ առանց բազմաբնույթ նամակագրություն սկսելու։ Ստեղծեք համակարգ՝ առանց ավելորդ լարվածության կիսվելու, որը չի պահանջում անհապաղ պատասխան։ Օգտագործեք ընդհանուր լուսանկարների ալբոմներ կամ պարզ հղումներ դեպի այնպիսի հոդվածներ կամ երգեր, որոնք ձեզ հիշեցրել են նրանց մասին։ Կարևորն այն է, որ ավելացնեք. «Պատասխանելու կարիք չկա, պարզապես մտածեցի՝ քեզ դուր կգա»։

Սա վերացնում է «պարտավորության» գործոնը։ Երբ ընկերը զգում է, որ պարտավոր չէ ակտիվ պատասխանել, նա շատ ավելի հավանական է, որ կշփվի բովանդակության հետ։ Սա ստեղծում է կյանքի ընդհանուր համատեքստ, որը գոյություն ունի ֆոնային ռեժիմում՝ կապի անընդհատ թել հյուսելով, որը մշտական, ակտիվ պահպանում չի պահանջում։

Ընդհանուր վրիպումներն ու դրանցից խուսափելու ուղիները

Մարդկանց ամենամեծ սխալն այն է, որ փորձում են միաժամանակ շատ «խորը» ընկերություններ պահպանել։ Խորը կապերի մարդկային կարողությունը սահմանափակ է. փորձելով շաբաթական խորը շփումներ պարտադրել քսան հոգու հետ՝ դուք միայն հոգնածություն կստանաք։

• Խուսափեք «հաշվետվություններից»։ Միայն մի թվարկեք՝ ինչ եք արել։ Կիսվեք, թե ինչ զգացողություններ եք ունեցել այդ ամենից։
• Մի անտեսեք «դադարները»։ Յուրաքանչյուր ընկերություն ունի լռության շրջաններ։ Լռությունը մի՛ ընկալեք որպես մերժում, այլ որպես կյանքի բնականոն ընթացք։
• Եղեք նախաձեռնող երկար ընդմիջումից հետո։ Եթե երեք ամիս է անցել, ավելորդ անգամ ներողություն մի խնդրեք. դա միայն ձեր մեղքի զգացումն է ընդգծում։ Պարզապես գրեք. «Կարոտել եմ մեր զրույցները, կուզեի իմանալ՝ ինչպե՞ս է ընթանում X-ը»։

Այս արձանագրությունը կիրառելով՝ դուք ընկերությունը սթրեսային «անելիքների ցուցակից» վերածում եք ձեր կյանքի վստահելի և հարստացնող մասի։ Սկսեք փոքր քայլերով. այս շաբաթ ընտրեք երեք ընկերոջ, որոնց հետ կուզենայիք ավելի գիտակցված կապ հաստատել, և պլանավորեք ձեր առաջին 30-րոպեանոց հատվածը՝ նրանց հետ կապվելու համար՝ ճնշման փոխարեն նպատակադրվածությամբ։