Անձրևոտ կեսօրվա ժամացույցը

Անձրևի տակ մնացածը

Տասը տարի առաջ, երբ ես դեռ աշխատում էի հին քաղաքի ծայրամասում գտնվող փոքրիկ գրադարանում, կյանքն ինձ համար միայն հաշիվների և ցուրտ ճաշերի շարան էր։ Այդ օրը հորդառատ անձրև էր գալիս։ Գրադարանի փակվելուց քիչ առաջ ներս մտավ մի տարեց մարդ՝ թրջված մինչև ոսկորները։ Նա դողում էր և խնդրում էր ընդամենը հեռախոս՝ տաքսի կանչելու համար, բայց նրա գրպանները դատարկ էին։

Ես նայեցի նրա հոգնած աչքերին ու հասկացա, որ նա ոչ թե տաքսի է փնտրում, այլ պարզապես մի փոքր ջերմություն։ Ես տվեցի նրան իմ ողջ օրվա աշխատավարձը, որը պետք է բավարարեր իմ շաբաթվա սննդի համար։ Նա հրաժարվում էր, բայց ես համառեցի։ Նա միայն հանեց իր գրպանից մի հին, ժանգոտած գրպանի ժամացույց և դրեց սեղանին։ «Սա պահիր, աղջիկս։ Ես կվերադառնամ այն հետ վերցնելու», - ասաց նա ու անհետացավ անձրևի մեջ։

Դավաճանության դառը համը

Ես այդ ժամացույցը պահեցի որպես հուշ։ Բայց կյանքն ինձ դաժան դաս տվեց։ Իմ եղբայրը, իմանալով, որ ես փող եմ խնայում, ստիպեց ինձ տալ դրանք՝ իբրև թե իր բիզնեսը փրկելու համար։ Ես հավատացի նրան, թեև գիտեի՝ նա ստում է։ Նա ոչ միայն չվերադարձրեց գումարը, այլև հանրության առաջ ինձ մեղադրեց «անպատասխանատու» լինելու մեջ։

«Երբ դու բարություն ես անում, մի սպասիր երախտագիտության, բայց երբեք թույլ մի տուր, որ քեզ օգտագործեն որպես անձնական շահի գործիք», - հաճախ էր ասում մայրս։

Ես մնացի առանց գումարի, առանց աշխատանքի և գրեթե առանց տան։ Եղբայրս նույնիսկ փորձեց վաճառել իմ պահած հին իրերը, այդ թվում՝ այն ժամացույցը, որը հիմա արդեն ոչ ոքի պետք չէր թվում։ Ես լուռ էի, ոչ մի բառ չասացի, պարզապես հեռացա՝ վերցնելով միայն ժամացույցը։

Ճակատագրի հակադարձումը

Տարիներ անց, երբ ես արդեն ապրում էի մեկ այլ քաղաքում, իմ դռանը թակեցին։ Այնտեղ կանգնած էր մի շքեղ մեքենա և մի տղամարդ, ում ես հազիվ ճանաչեցի։ Դա այն տարեց մարդն էր՝ այժմ արդեն հաջողակ գործարար։ Նա գտել էր ինձ՝ իր հին ընկերների միջոցով։

Պարզվեց, որ նա հայտնի ժամագործների դինաստիայի ժառանգն էր, իսկ այդ ժամացույցը նրա ընտանեկան մասունքն էր, որը նա ստուգում էր՝ փորձելով գտնել մարդկանց, ովքեր դեռ ունակ են անշահախնդիր սիրո։ Իմ եղբայրը, ով իմացել էր այդ մասին, փորձեց ներկայանալ որպես իմ «օգնականը» և պահանջել փոխհատուցում։

• Նա եկավ ինձ մոտ՝ ակնկալելով մեծ գումարներ։
• Նա ծնկի իջավ տղամարդու առաջ՝ աղերսելով ներողություն։
• Տղամարդը միայն ժպտաց և ցույց տվեց դուռը։

Նա ինձ առաջարկեց աշխատանք իր ընկերությունում, որը ես ընդունեցի, իսկ եղբորս համար ոչինչ չմնաց, բացի իր իսկ կառուցած ստի փլատակներից։ Մենք երբեք չգիտենք, թե որն է մեր բարության իսկական գինը։ Արդյո՞ք դուք կկարողանայիք հրաժարվել ձեր վերջին մետաղադրամից մի անծանոթի համար՝ իմանալով, որ աշխարհը ձեզ կարող է դավաճանել։