Անջատված մալուխների հնագիտությունը. ինչո՞ւ ենք մենք պահում անցյալի կապերը
Երբևէ նայե՞լ եք ձեր դարակի անկյունում թաքնված, խճճված մալուխների կույտին: Դրանք պարզապես աղբ չեն, այլ մեր տեխնոլոգիական անցյալի հուշարձանները:
Անպետք թվացող լարերի գաղտնիքը
Բոլորս էլ ունենք այդ խորհրդավոր «մալուխների արկղը»: Այնտեղ, քաոսային հանգույցների մեջ, թաքնված են հին լիցքավորիչներ, անհասկանալի ադապտերներ և USB մալուխներ, որոնք արդեն վաղուց ոչ մի սարքի չեն միանում: Ինչո՞ւ ենք մենք դրանք պահում: Ինչո՞ւ ենք զգուշորեն ոլորում դրանք և տեղադրում մեր տան ամենաթաքուն անկյուններում՝ փոխարենը պարզապես աղբամանը նետելու:
Այս երևույթը պարզապես տնային տնտեսության անկարգություն չէ. դա հոգեբանական երևույթ է, որը կապված է մեր անվտանգության զգացումի հետ: Այդ մալուխները մեր թվային կյանքի «պորտալարերն» են եղել: Յուրաքանչյուր լար մի ժամանակ սնուցել է մեր կյանքի կարևոր պահերը՝ հին հեռախոսները, որոնցով սեր ենք խոստովանել, կամ թվային տեսախցիկները, որոնք ֆիքսել են մեր առաջին ճամփորդությունները:
Կորուսյալ կապի պաշտամունքը
Մենք պահում ենք այդ լարերը, որովհետև դրանք հույսի խորհրդանիշ են: Ինչ-որ տեղ մեր ենթագիտակցության մեջ մենք մտածում ենք. «Ի՞նչ կլինի, եթե մի օր ինձ պետք գա այս հատուկ մուտքով սարքը»: Այս «Ի՞նչ կլինի, եթե»-ն մեր կյանքի ամենամեծ պատրանքներից է:
- Պահպանողականություն. մենք վախենում ենք կորցնել հնարավորությունը:
- Հիշողության կոդավորում. լարը դառնում է առարկայական կապ անցյալի սարքի հետ:
- Տեխնոլոգիական անորոշություն. մենք վստահ չենք՝ արդյոք նոր սարքերը կփոխարինեն հներին:
Ինչպես նշել է հայտնի ուսումնասիրողներից մեկը.
«Անջատված մալուխը դա ոչ թե ֆիզիկական առարկա է, այլ կտրված կապի դառը հիշեցում, որը մենք դեռ հույս ունենք վերականգնել»։
Քաոսի և կարգի միջև
Երբ մենք փորձում ենք կարգի բերել մեր մալուխների արկղը, մենք իրականում փորձում ենք կարգավորել մեր հիշողությունները: Յուրաքանչյուր մալուխի դուրս նետումը հոգեբանական ակտ է՝ անցյալից հրաժարում: Դա նշանակում է ընդունել, որ այն սարքը, որին այն միանում էր, այլևս գոյություն չունի կամ պետք չէ:
Մենք հաճախ կառչում ենք անցյալին, որովհետև ապագան թվում է անկայուն: Տեխնոլոգիաների արագ զարգացումը մեզ ստիպում է զգալ, որ մենք հավերժ հետ ենք մնում: Պահելով հին լարերը՝ մենք կարծես ասում ենք՝ «ես դեռ պատրաստ եմ այս սարքին, ես դեռ հիշում եմ այն»:
Ինչպե՞ս հրաժեշտ տալ
Իրականում, մեր տանը պահվող ոչ աշխատունակ մալուխները ոչ թե հնարավորություն են տալիս, այլ ծանրաբեռնում են մեր տարածքը: Դրանք զբաղեցնում են տեղ, որը կարող է ծառայել նոր ստեղծարարությանը:
- Դասակարգեք ձեր մալուխները՝ ըստ գործառույթի:
- Հեռացրեք այն ամենը, ինչի սարքը չունեք ավելի քան երկու տարի:
- Ընդունեք, որ կորուստը կյանքի անբաժան մասն է:
Հաջորդ անգամ, երբ դուք կբացեք ձեր մալուխների արկղը, հիշեք՝ դուք պարզապես աղբ չեք տեսնում, այլ ձեր կյանքի անցած ուղու տեխնոլոգիական մնացորդները: Հրաժեշտ տվեք դրանց առանց զղջումի, քանի որ ձեր իրական կապերը ոչ թե պլաստիկի և պղնձի մեջ են, այլ ձեր հիշողության մեջ: