Մարգինալիաների հնագիտությունը. ինչու ենք մենք թողնում մեր հետքերը գրքերի եզրերին
Լուսանցքների հմայքը
Երբևէ բացե՞լ եք հին, օգտագործված գիրք և գտել անծանոթի ձեռքով արված նշումներ։ Դա նման է ժամանակի մեքենայի։ Այդ փոքրիկ, հաճախ անփույթ գրառումները՝ մարգինալիաները, գրքի անբաժանելի մասն են դառնում։ Դրանք վկայում են, որ ինչ-որ մեկը, ձեզանից տարիներ կամ տասնամյակներ առաջ, ապրել է այն նույն զգացողությունները, որոնք դուք ապրում եք հիմա։
Մարգինալիաները հեղինակի և ընթերցողի միջև կնքված գաղտնի պայմանագիր են։ Դա ոչ միայն տեղեկատվության յուրացում է, այլև ինքնարտահայտում։ Մենք գրում ենք լուսանցքներում, որպեսզի հաստատենք մեր գոյությունը, որպեսզի վիճարկենք հեղինակի տեսակետը կամ պարզապես ընդգծենք այն նախադասությունը, որը փոխել է մեր աշխարհայացքը։
Ինչու ենք մենք գրում գրքերում
Շատերը կարծում են, որ գիրքը պետք է մնա մաքուր և անարատ։ Սակայն, իրականում, մաքուր գիրքը հաճախ մնում է չկարդացված կամ անհաղորդ։ Երբ մենք գրում ենք գրքի եզրերին, մենք այն դարձնում ենք մեր սեփականը։
- Հիշողության ամրապնդում. գրառումը օգնում է ավելի լավ հիշել կարդացածը։
- Հուզական արձագանք. մեր զգացմունքները գրքի էջերում դառնում են մեր անցյալի հայելին։
- Երկխոսություն. հեղինակին հակադարձելը կամ համաձայնելը ստեղծում է մտավոր սերտ կապ։
«Գրքի լուսանցքներում արված յուրաքանչյուր նշում մարդկային մտքի հետքն է, որը հրաժարվում է անհետանալ անգոյության մեջ»։
Ժամանակի հետքերը
Երբ տարիներ անց վերադառնում ես քո կարդացած գրքին, քո իսկ արած նշումները կարդալը նման է ինքդ քեզ հետ հանդիպման։ Դու տեսնում ես, թե ինչպես է փոխվել քո մտածողությունը, ինչն է քեզ անհանգստացրել նախկինում, և ինչն է մնացել անփոփոխ։
Այս գրառումները դառնում են քո անձնական պատմության մի մասը։ Դրանք ավելին են, քան պարզապես թանաք թղթի վրա։ Դրանք քո մտավոր զարգացման քարտեզն են։
Թվային դարաշրջանի մարգինալիաները
Թվային գրքերի դարաշրջանում մենք կորցնում ենք թղթի վրա գրելու այդ հատուկ հաճույքը։ Թեև էլեկտրոնային գրքերը թույլ են տալիս նշումներ անել, դրանք չունեն այն նյութականությունը, որը տալիս է գրիչը՝ թղթի վրա շփվելիս։
Այնուամենայնիվ, կարևոր է շարունակել այս գործընթացը՝ անկախ ձևաչափից։ Գրելը գրքի եզրերին նշանակում է ակտիվ մասնակցել ստեղծագործական պրոցեսին։ Մի վախեցեք փչացնել գիրքը, քանի որ ձեր գրառումները գրքին տալիս են նոր կյանք և նոր արժեք։
Վերջին հաշվով, գիրքը միայն թղթի կտորներ չէ, այն կենդանի օրգանիզմ է, որը սնվում է ընթերցողի մտքերով։ Թողեք ձեր հետքը, դարձեք այդ պատմության մի մասը և թույլ տվեք ապագա ընթերցողին ճանաչել ձեզ ձեր իսկ նշումների միջոցով։
